Interview met surfinstructeur Thomas Lotstra

‘Bij surfen is de beloning groot’

Door: Eva Meylink

Fotografie: Marjolein Pieneman

Toen Krijn Grün, mede-eigenaar van surfschool De Jongens uit Schoorl aan hem vroeg of hij mee wilde doen met het Surf Project, was surfinstructeur Thomas Lotstra (25) meteen enthousiast. Inmiddels is hij al drie jaar betrokken bij het project en geeft hij met veel plezier zijn lessen op de locatie Camperduin.

Avontuur en vrijheid

Eigenlijk wilde Thomas vroeger het leger in. De uitdaging en het avontuur ervan trokken hem aan. Totdat hij op zijn zestiende in aanraking kwam met de surfsport. ‘Surfen is een lifestyle die ik geweldig vind; het heeft mijn leven echt veranderd. De vrijheid die ik ervaar, de keuzes die ik zelf kan maken, dat alles zou ik denk ik niet terugvinden in het leger’, zegt een lachende Thomas. Het is dan ook niet verwonderlijk dat Thomas er na zijn sportopleiding voor koos om surfinstructeur te worden. Daarnaast runt hij een skateboardschool, waar hij longboardlessen geeft aan kinderen en volwassenen.

Fotografie: Marjolein Pieneman

Passie delen

Hoewel hij vroeger niet eerder met de doelgroep van het Surf Project werkte, voelde hij zich tijdens de eerste les als een vis in het water. ‘Ik heb altijd met mensen gewerkt en ik maak nooit onderscheid tussen “verschillende” kinderen. Misschien dat ik daarom ook meteen een klik had met de deelnemers. Bovendien, surfen is mijn passie. Als ik die kan delen met kinderen op wie het surfen een nog grotere impact kan hebben, vind ik dat fantastisch.’

Leren is differentiëren

Fotografie: Niels Schenk

De vrolijke, innemende Thomas is populair onder de deelnemers van het Surf Project. Tijdens het interview wordt hij dan ook meerdere keren uitbundig benaderd door de kinderen. Hij neemt voor iedereen even de tijd, maakt een grapje, waarna hij ook weer kordaat terugkeert naar het gesprek. Heeft hij een idee wat zijn kracht is als instructeur? ‘Ik probeer altijd aan te voelen waar kinderen aan toe zijn. De een vindt het leuk om uitgedaagd te worden, de ander wil rustig beginnen. Bij elk kind pas je dus een andere benaderingswijze toe, differentieer je. Soms is het goed om een beetje te pushen, zodat ze ook hun grenzen verleggen. Als ze dan merken dat ze met een golf meegaan, dan geeft dat een enorme kick.’

Stralen in de golven

Hij ziet bij alle deelnemers een ontwikkeling terug. ‘De eerste keer is het vooral kijken hoe het allemaal werkt aan zee. Het strand, de golven, dat is allemaal even wennen. Maar als ze eenmaal gewend zijn gedurende de lessen, zie ik op de laatste dag dat ze allemaal gegroeid zijn. Dat is heel bijzonder.’ Thomas haalt de herinnering op aan een meisje dat tijdens de eerste les heel stil was en op de achtergrond bleef. ‘Ik weet nog dat er die dag fantastische golven waren en dat ik haar op gegeven moment in een golf duwde. Als enige van de groep ging ze staan en surfte ze de hele golf uit. Ze straalde daarna. Die golf had haar een enorme boost gegeven in haar zelfvertrouwen.’

Rust en balans

Waarom is surfen zo’n geschikte sport voor kinderen met een beperking? Thomas: ‘Ik vind surfen zo mooi, omdat je één bent met de natuur. Daarnaast brengt het een zekere nederigheid voor de zee met zich mee; je moet meegaan met de flow, met de golf die je op dat moment optilt. Zeker in deze tijd is het belangrijk om in contact te staan met de natuur. Dat geeft een rust en balans die je in de stad niet zo snel vindt. Tegenwoordig krijgen kinderen steeds meer, worden ze erg beschermd, wordt er veel voorgekauwd. In de zee moet je werken voor een golf en dat is niet makkelijk. Maar als het lukt, dan is de beloning groot. Dat geldt voor iedereen, maar misschien nog wel het meeste voor de deelnemers van het Surf Project.’

Fotografie: Niels Schenk