Tonia en Mendo

Tonia begeleidt in Ouddorp, met geweldige inzet, surfer Mendo. Zo gaaf om te zien dat het effect van de surflessen al na drie lessen zichtbaar is. Met meer dan 300 vrijwilligers zet het Surf Project zich vol passie in om de surflessen een veilige en onvergetelijke herinnering te maken. Onvergetelijk voor zowel de surfers als de begeleiders. Dankzij vrijwilligers zoals Tonia kunnen kinderen bij het Surf Project blijven groeien. 

Fotografie: Jeroen Verduijn, Liselotte Stienstra, Rik Knops
Tekst: Tonia Verdonk

De eerste surfdag ontmoette ik mijn surfmaatje. Hij vond het aantrekken van zijn wetsuit al een flinke beproeving. In het water was het toch wel erg spannend. Na ruim een uur kletsen, proberen en moed inpraten durfde hij in rustig water op de plank te zitten.

“Maar hoe tof om met een portie geduld, meegaan in zijn wereld en wat hulp toch te bereiken dat hij op zijn plank ging zitten.”

Dik compliment want ik had er stiekem een zwaar hoofd in. Maar hoe tof om met een portie geduld, meegaan in zijn wereld en wat hulp toch te bereiken dat hij op zijn plank ging zitten. Grote interesse in electriciteitsfabrieken, energiecentrales en kerncentrales. Is de leash electriciteitsdraad? Is de baard van Jeroen gemaakt van electriciteitsdraadjes? Wat heb ik gelachen en zo tof om die interesse in te zetten, te vertellen dat ook in water kracht en energie zit en dat daardoor die mooie golven komen waar je zo heerlijk op kan surfen.

Toen hij aan het einde naar zijn moeder rende en vol trots vertelde dat hij had gesurft was ik minstens net zo trots. Want daar doe ik het voor. Voor zijn glimlach, zelfvertrouwen en voelen dat hij erbij hoort als een echte surfdude.

“Samen mee op de kracht van het water en samen op 1 surfboard ons laten meeslepen door de golven.”

Toen dag twee startte was ik erg benieuwd of het nu wat sneller zou lukken. En ja hoor, hij zat veel sneller op zijn plank. Samen kijken naar de energie van het water en wat voor mooie golven dit maakt. Samen mee op de kracht van het water en samen op 1 surfboard ons laten meeslepen door de golven. Toen ik later afstapte durfde hij het zelfs alleen, net als Max Verstappen. Bij een volgende golf vroeg ik of hij als Max of als zijn moeder over de golf wilde. Als antwoord een grote grijns. Toch als Max want moeder is te langzaam.

We genoten allebei enorm en het verschil met de eerste dag kon bijna niet groter. In rustig water zelfs nog even op zijn buik op de plank gelegen.

Dag drie. De laatste dag met mijn surfdude. Deze dag ging het nog sneller. Op de plank, met zijn voeten er op scheurde hij over de golven! Wat een top ervaring. Zo trots was hij, en ik was minstens net zo trots!

“Misschien wel het mooiste wat hij meenam was de ervaring dat hij er toe deed. Dat hij iets super gaafs had gedaan wat iedereen mocht horen!”

Ik heb zo intens genoten van deze surfdagen. Na dag 1 had ik niet verwacht dat we samen dit konden bereiken. Mendo heeft angsten overwonnen, grote stappen gezet en kan met een portie zelfvertrouwen en een mooie medaille nagenieten en vooral heel erg trots zijn.

Misschien wel het mooiste wat hij meenam was de ervaring dat hij er toe deed. Dat hij iets super gaafs had gedaan wat iedereen mocht horen! Voor mij was het een uitdaging om mee te gaan in zijn wereld, aan te sluiten en zoveel mogelijk eruit te halen. Zie die intense smile wanneer hij meegaat met de golf. hier doe ik het voor! Missie geslaagd.

Meedoen aan het Surf Project was een onvergetelijke ervaring en ik heb nu al zin in de volgende keer. Life is better when you surf 🤙

LEVEN! Magazine

Zelfvertrouwen door de zee

Toen ze in 2014 het idee kreeg voor het Surf Project, had initiatiefnemer Suzanne van den Broek niet kunnen vermoeden dat het zo’n succes zou worden. Dat er in 2022 ruim 200 kinderen met een beperking onder begeleiding van zo’n 350 vrijwilligers op 4 locaties golfsurfen is indrukwekkend. En dat golfsurfen onderdeel kan gaan worden van de reguliere zorg is een droom die uitkomt. Ze vertelt bevlogen over haar prachtige kijk op het ontwikkelen van haar medemens.

Tekst: My Happy Writings

Fotografie: Krystle Zonneveld

Nu te lezen in LEVEN! Magazine Regio Haarlem & Meer.

Oude Surf Project shirts krijgen tweede leven

Surf Project geeft om het mileu

Fotografie: Aline Arnold, Martina Burtscher, Siriwan Champorn, Amanda Prifti

Bij het Surf Project geven we niet alleen om onze surfers, maar ook om het milieu. Veel van onze vrijwilligers ruimen regelmatig het strand op en pakken het afval op dat een ander op het strand heeft laten liggen. (Bedankt allemaal!) Ook het niet zomaar weggooien van dingen die nog bruikbaar zijn, moedigen we erg aan. Toen we van onze sponsor Protest nieuwe shirts konden krijgen omdat de oude wat gebruikssporen kregen, wilden we die oude shirts niet meteen weggooien. Misschien zijn ze na al die jaren op het strand niet meer als nieuw, ze zijn zeker nog bruikbaar!

Wat zullen we dus eens doen met die oude shirtjes?

Gelukkig was daar vrijwilliger Alissa; al sinds 2017 betrokken bij het Surf Project. Eerst een paar jaar op het strand en nu van achter de schermen in het social media team. Zij woont sinds een paar jaar in Sri Lanka en helpt daar mee met Sea Sisters, ook een surftherapie organisatie. Toen ze hoorde dat er wellicht wat shirtjes over waren, stuurde ze meteen een berichtje. De meiden in Sri Lanka zouden daar hartstikke blij mee zijn!

Sea Sisters Sri Lanka

Sea Sisters is een organisatie die zwem- en surflessen geeft aan lokale meisjes en vrouwen voor women empowernment. Erg belangrijk in Sri Lanka, want er verdrinken jaarlijks helaas veel mensen omdat ze niet weten hoe ze moeten zwemmen. Ook dragen ze vanwege hun cultuur geen bikini of badpak, maar gaan volledig gekleed de zee in. Erg lastig zwemmen! De lycra’s zijn veel beter geschikt om in te zwemmen en zien er ook nog eens hartstikke goed uit. Perfecte bestemming dus.

“Mede dankzij het Surf Project ben ik mij gaan realiseren wat ik echt belangrijk vind in het leven. De uren op het strand en in de zee hebben mij het duwtje in de rug gegeven om mijn dromen te gaan volgen.”

Naast dat de meisjes en dames leren zwemmen en surfen, wil Sea Sisters ze graag ook laten zien dat ook zij een goede toekomst verdienen en hun dromen mogen volgen. Helaas zijn veel kansen in Sri Lanka alleen nog weggelegd voor de mannen. Hopelijk kan Sea Sisters hier verandering in brengen.

Dromen volgen

Want je dromen blijven volgen, dat vindt Alissa erg belangrijk. “Mede dankzij het Surf Project ben ik mij gaan realiseren wat ik echt belangrijk vind in het leven. De uren op het strand en in de zee hebben mij het duwtje in de rug gegeven om mijn dromen te gaan volgen. Elke dag surfen zonder wetsuit en leven op het strand tussen de palmbomen: het is voor mij nu elke dag werkelijkheid. Misschien is dit niet dat de droom van iedereen, maar wat je droom ook is: durf die stap te nemen en ga er gewoon voor!”

Alissa bij Sea Sisters

Surf Project in de Rabo&Co

In november 2021 verscheen onderstaand artikel over het Surf Project in de Rabo&Co. Een uitgave van de lokale banken van de Rabobank Groepsorganisatie.

Het artikel is goed te lezen wanneer je op de foto klikt en inzoomt. Of gewoon een Rabo & Co magazine gaan scoren bij de lokale bank Rabobank Haarlem-IJmond.

Tekst: Marlie van Zoggel

Illustratie: Gemma Pauwels

Fotografie: Niels Schenk

In het nieuws

Het Surf Project stond in de Monsterse Courant vorige week.

“Surfen is niet alleen een stoere sport, maar heeft tegelijk een positief effect op de ontwikkeling van kinderen met een beperking. Het versterkt het zelfvertrouwen en de sociale vaardigheden. Dat blijkt uit onderzoek in Engeland, waar kinderen inmiddels zelfs op doktersrecept leren surfen, maar ook uit het eigen onderzoek wat in april 2020 is gepubliceerd.”l

Check hieronder het hele artikel.

Interview met Melle en Nancy: Hoe gaat het in de corona tijd?

Vanwege de coronacrisis blijven we thuis. Dat betekent helaas ook dat de lessen van het Surf Project dit jaar niet doorgaan. We zijn ontzettend benieuwd hoe de deelnemers en ouders deze onwerkelijke periode doorkomen. Daarom de vraag: hoe gaat het met…?

Melle en Nancy

Melle Kuijpers (13 jaar, Syndroom van Down) uit het Brabantse Berlicum doet sinds de zomer van 2018 mee met het Surf Project in Zandvoort. We spreken Melle en zijn moeder Nancy via Skype.

Hoe gaat het Melle?

Melle: ‘Goed. We zijn gisteren naar het strand geweest. Naar Zandvoort. Het was heel leuk om daar weer te zijn. We hebben in de golven gespeeld en gezwommen. Ook met school gaat het best goed, ik heb huiswerk en mijn moeder maakt steeds mijn schema.’

Wat is er nou zo leuk aan het Surf Project?

Melle: ‘Ik vind de verschillende teams leuk. Dan kun je elkaar helpen en dan kunnen anderen mij helpen.’ Nancy: ‘Melle houdt enorm van de zee. Net als wij allemaal; we zijn zeemensen, de vader van Melle surft ook regelmatig. Daarom past het Surf Project zo goed bij ons gezin.’
Melle: ‘Ik surf het liefste op mijn knieën.’ Nancy: ‘Als Melle surft, is hij zo blij en gelukkig. Hij kan er na een zondag nog weken over navertellen en weer in die flow komen. Het surfen is
ook echt iets voor hemzelf.’

Hoe ervaren jullie deze periode?

Melle: ‘Je moet anderhalve meter afstand houden en je mag elkaar niet aanraken. Dat vind ik soms best lastig als mijn beste vrienden komen spelen. Dan mag ik ze niet aanraken. Toen we naar opa en oma gingen, mochten we niet naar binnen en gingen we kletsen vanachter het raam.’ Nancy: ‘In het begin is alles heel onrustig, maar nu vind ik deze periode ook wel relaxt. Je planning en agenda zijn leeg. Met zijn vijven thuis is knus, gezellig drie keer per dag samen eten. De haast van het leven is eraf. Dat brengt ook weer mooie dingen. We zijn bijvoorbeeld veel in de tuin aan het werk.’ Melle: ‘Ik ook! Grasmaaien, takjes knippen,
zaadjes planten.’ Nancy: ‘En Melle helpt met koken. Eigenlijk doen we de praktijkvakken van school nu thuis.’

Missen jullie het surfen?

Melle: ‘Ik mis het heel erg. Dat iedereen samenkomt om te surfen, de sfeer in de groep.’ Nancy, tegen Melle: ‘Gisteren zei je op het strand in Zandvoort: “Hier verzamelden we altijd met team blauw, hier stond Suzanne en daar moest ik mijn surfpak ophalen.” Omdat het Surf Project nu niet doorgaat, was het extra leuk om weer op die plek te zijn, zodat alle herinneringen terugkomen.’ Op de vraag of Melle thuis nog een beetje oefent met surfen, antwoordt hij lachend: ‘Ja, in de tuin. Dan spuiten we het gras nat, doe ik mijn shirt uit en ga ik buikschuiven over het gras.’

Interview met surfinstructeur Thomas Lotstra

‘Bij surfen is de beloning groot’

Door: Eva Meylink

Fotografie: Marjolein Pieneman

Toen Krijn Grün, mede-eigenaar van surfschool De Jongens uit Schoorl aan hem vroeg of hij mee wilde doen met het Surf Project, was surfinstructeur Thomas Lotstra (25) meteen enthousiast. Inmiddels is hij al drie jaar betrokken bij het project en geeft hij met veel plezier zijn lessen op de locatie Camperduin.

Avontuur en vrijheid

Eigenlijk wilde Thomas vroeger het leger in. De uitdaging en het avontuur ervan trokken hem aan. Totdat hij op zijn zestiende in aanraking kwam met de surfsport. ‘Surfen is een lifestyle die ik geweldig vind; het heeft mijn leven echt veranderd. De vrijheid die ik ervaar, de keuzes die ik zelf kan maken, dat alles zou ik denk ik niet terugvinden in het leger’, zegt een lachende Thomas. Het is dan ook niet verwonderlijk dat Thomas er na zijn sportopleiding voor koos om surfinstructeur te worden. Daarnaast runt hij een skateboardschool, waar hij longboardlessen geeft aan kinderen en volwassenen.

Fotografie: Marjolein Pieneman

Passie delen

Hoewel hij vroeger niet eerder met de doelgroep van het Surf Project werkte, voelde hij zich tijdens de eerste les als een vis in het water. ‘Ik heb altijd met mensen gewerkt en ik maak nooit onderscheid tussen “verschillende” kinderen. Misschien dat ik daarom ook meteen een klik had met de deelnemers. Bovendien, surfen is mijn passie. Als ik die kan delen met kinderen op wie het surfen een nog grotere impact kan hebben, vind ik dat fantastisch.’

Leren is differentiëren

Fotografie: Niels Schenk

De vrolijke, innemende Thomas is populair onder de deelnemers van het Surf Project. Tijdens het interview wordt hij dan ook meerdere keren uitbundig benaderd door de kinderen. Hij neemt voor iedereen even de tijd, maakt een grapje, waarna hij ook weer kordaat terugkeert naar het gesprek. Heeft hij een idee wat zijn kracht is als instructeur? ‘Ik probeer altijd aan te voelen waar kinderen aan toe zijn. De een vindt het leuk om uitgedaagd te worden, de ander wil rustig beginnen. Bij elk kind pas je dus een andere benaderingswijze toe, differentieer je. Soms is het goed om een beetje te pushen, zodat ze ook hun grenzen verleggen. Als ze dan merken dat ze met een golf meegaan, dan geeft dat een enorme kick.’

Stralen in de golven

Hij ziet bij alle deelnemers een ontwikkeling terug. ‘De eerste keer is het vooral kijken hoe het allemaal werkt aan zee. Het strand, de golven, dat is allemaal even wennen. Maar als ze eenmaal gewend zijn gedurende de lessen, zie ik op de laatste dag dat ze allemaal gegroeid zijn. Dat is heel bijzonder.’ Thomas haalt de herinnering op aan een meisje dat tijdens de eerste les heel stil was en op de achtergrond bleef. ‘Ik weet nog dat er die dag fantastische golven waren en dat ik haar op gegeven moment in een golf duwde. Als enige van de groep ging ze staan en surfte ze de hele golf uit. Ze straalde daarna. Die golf had haar een enorme boost gegeven in haar zelfvertrouwen.’

Rust en balans

Waarom is surfen zo’n geschikte sport voor kinderen met een beperking? Thomas: ‘Ik vind surfen zo mooi, omdat je één bent met de natuur. Daarnaast brengt het een zekere nederigheid voor de zee met zich mee; je moet meegaan met de flow, met de golf die je op dat moment optilt. Zeker in deze tijd is het belangrijk om in contact te staan met de natuur. Dat geeft een rust en balans die je in de stad niet zo snel vindt. Tegenwoordig krijgen kinderen steeds meer, worden ze erg beschermd, wordt er veel voorgekauwd. In de zee moet je werken voor een golf en dat is niet makkelijk. Maar als het lukt, dan is de beloning groot. Dat geldt voor iedereen, maar misschien nog wel het meeste voor de deelnemers van het Surf Project.’

Fotografie: Niels Schenk

Surf Project viert jubileum met sponsoren

Het Surf Project bestaat 5 jaar. Zo klein als we begonnen zo intiem proberen we te blijven. Met focus op aandacht, vertrouwen en veiligheid. Groeien doen de kinderen, wij bewegen mee.

De afgelopen vijf jaar bewogen we van 1 naar 4 locaties, van 8 naar 110 deelnemers en van 12 naar 200 vrijwilligers.

Vorige week zondag mochten we ons jubileum vieren met alle sponsoren, fondsen, donateurs en mensen die ons de afgelopen vijf jaar gesteund hebben. Zij verdienen een GROOT podium. Met het vertrouwen dat zij ons geven kunnen we het Surf Project vorm geven en verder ontwikkelen. En dus meer kinderen de kans geven op een heerlijke tijd in het water.

Met de zon als toeschouwer speelde @martenfisher ontspannen deuntjes, de surfers in Zandvoort lieten ons zien wat ze kunnen.  Er was een loterij met mega coole prijzen, verzorgd door onder andere onze ambassadeurs @kaspar_hamminga en @nienkeduinmeijer als mede door meerdere sponsoren zoals Revo, Decathlon, BOS, Aqua Pytha, Rapa Nui en Mophie.

En als klapper op de vuurpijl trakteerde Protest Sportswear ons op twee wáánzinnige cheques. Op naar vijf nieuwe vette jaren! 🎉
📷 @rosalievantintelen Pieter Kunnen, @jurjenvdbroek @frankeerlandfotografie –

Interview with Tijs Bezeij from Surftherapy

“We see amazing things happen during surfing”

Text: Eva Meylink

Read the interview in Dutch

His entire life rehabilitation specialist and surfer Tijs Bezeij has been fascinated by the sea. So for good reason he is very satisfied with his place of work in Heliomare, in the dunes of Wijk aan Zee.

This is the place where Tijs came up with his plan to start his new physical therapy and his foundation Surftherapy. This is already the fourth season Tijs is guiding unilaterally paralyzed patients in there rehabilitation process.

How? By surfing.

‘Surfing with rehabilitating patients originated when I was walking here with my surf board and ran into a patient of whom I thought: he is at a loose end. He was stuck in his rehabilitation process, learning how to walk failed.

So I said: “Why don’t we go surfing?” That’s how it began. And the remarkable thing was: it had an immediate effect on him. He even stood upright on his board. I took his picture instantly.’ Tijs laughs. ‘And even then people did not believe it. They probably thought I had been photo shopping it.”

SURFING ON THE KNEES

Together with Tijs, three participants of surf therapy have pulled up a chair: Paulien (31), Richard (52) and Dirk (69). Every Friday afternoon, when the weather is good, they are in the water.

Richard: ‘In 2017 I ended up at Heliomare. I was in day treatment and ran into Tijs who asked me if surfing would be up my alley. I immediately thought that was a nice idea. Surfing actually was my first encounter with sports again and I noticed it made me very happy. Being in the sea, picking up speed through a wave, learning how to steer. You work on your balance, you become more daring and at a certain point you are even confident enough to stand up on the board.’

Pauline: ‘When Tijs asked me I immediately thought: let’s do it, even though I could not picture it. The first time I was a little insecure. It’s cold, exciting and you are so focused on getting on that board.’

Tijs: ‘You sit on the board, you’re not lying down, so in fact you are much more unstable than a ‘regular’ wave surfer. And still, they tend to quickly switch to automatic behaviour. By changing your focal point, you focus on the horizon. Because of that you start to move in a completely different manner, more goal-oriented. The moment a good wave approaches we give them a little push.’ Tijs laughs. You can’t paddle with one hand for that matter. At the beginning everyone leans on their ‘right’ side for 80%, after that it becomes more natural.’

Dirk: ‘I had a catamaran from the age of sixteen. Therefore I can read the waves quite well so my introduction to surfing was successful. Only sitting down did not work, it made me get spasms in my legs, but I found out that if I went down on my knees, it worked much better. That gave me confidence. Amazingly enough it went well from the start: a wave approaches and they give you a push. I quickly realized that by leaning to the right, I could also steer.’ Laughing: ‘Right until the moment I found myself parallel with the waves.’

‘Waves are unpredictable: you have to react fast and because of that you react automatically.’

ACTING AUTOMATICALLY

In order to give a scientific basis of the positive effects of surfing on the rehabilitation process, Tijs started to work out a theory. ‘We still have to do field tests, but we can see that our participants in the water show automatic behaviour. If you are learning to walk again, you are literally thinking; where do I place my leg so that I don’t fall? By thinking your actions become slow and usually awkward.

Think about the conveyer belt at the airport where at the end a voice announces: Mind your step.” When you hear that message, you tend to act awkwardly.

At sea during surfing you learn to let go.

Waves are unpredictable, you have to act fast and because of that you react in a reflex. You make an appeal to the fast part of your brain and override the damaged area.’ Tijs gives an example. ‘There was a lady who’s left arm wasn’t functioning. During surfing she fell in the water and nearly got hit by her board because the next wave was approaching.

When she came out of the water she said: ‘That just went well, I was lucky to be able to react with my good arm.” But when we looked at the footage we saw that she stopped the board with her bad arm.”

Tijs laughs. “She couldn’t believe it and was convinced that the camera footage was the mirror image. We see amazing things happen during surfing. The participants really make progress.’

POSITIVE EFFECTS

We also see that progress reflected in the everyday life of participants. Richard: ‘I found surfing the first time a very good preparation for the holiday that was planned right after it. It gave me confidence to go into the sea.’

Paulien: ‘Through surfing I have more balance and more self-confidence. If, after a surf lesson, you find that you caught good waves, it makes you think: I can do this.’

Dirk: ‘I’m very impatient and maybe I can’t see the effects right away. But therapists tell me that I have more balance and that I am more able to keep my balance.’

Richard: ‘It also helped me in learning to walk again without a cane. Precisely because we get that push when we are on that board and also because we experience some spectacular wipe-outs, it became easier to train how to fall at the therapy centre. I gained more self-confidence. Because that was my problem at a certain point: That I was afraid to put my cane away.’

Tijs: ‘With Richard I saw his self-confidence grow. At the beginning everyone thought he was acting unsafe. But my perception changed completely when I went into the water with him. He is not acting unsafe at all.’

Laughing loudly: ‘He is just not communicating what he is going to do. Richard is good at doing unexpected things. Last summer he fell off his board and I said: “What are you doing?” To which he answered: “I’m going to swim to my wife.” Or once when he went under water, head and all: “Okay great, this way I can check whether I can go under water with a snorkel.”

Surfing with Richard has given me so much information. Precisely because he is not actually being dangerous in his movements, but he thinks it through, always.’

‘The fun I have during surfing really affects our family life’

PROJECT BONAIRE

Just like with The Surf Project, with whom Surftherapy is in close contact with, Tijs wants his therapy to be available for everyone. Preferably all year round.

For that purpose he first wants to prove the effect of his therapy using a pilot study. Tijs: We only notice that we can’t use the North Sea all year round. All our participants suffer from muscle spasms, tensions and convulsions. The cold is not a good influence on that. So we can gain even more profit.

Therefore the idea arose: find a piece of Netherlands where the water temperature is higher. It turned out to be Bonaire.

We now have gathered a group of nine participants, with whom I want to go to the island for ten days. It is a very mixed group. I also want to prove that it does not matter when you start with surf therapy. Even when three years have passed since your stroke, you can still gain so much from it. To prove this research is needed.

For that reason we would very much like to join the International Surf Therapy Organization (ISTO).

With the other organizations that are part of the worldwide network we can share experience, knowledge and possible locations. In doing so surftherapy gets a greater evidential value. That way more and more participants can profit from the great sport of surfing.

EUPHORIC FEELING

Why does surfing make us so happy?

Tijs explains. ‘In fact during surfing the same brain area is addressed as the one that plays a role in addictions. That creates the feeling that you want to go again, and again. The environment also plays a role. Between the waves you feel powerful and insignificant at the same time.’

But also the supporters on the beach, family and friends, are part of that euphoric feeling.

Paulien: ‘I remember I caught my first high wave and I stayed on my board. I just succeeded.’

Dirk: ‘My partner is used to me loosing myself in everything I do, so she is not surprised. But she can really see that my self-confidence has grown.’

Richard: ‘There is a video circulating the net in which I can be seen being launched from my board. The fun I have during surfing really affects my family life.’

Tijs: ‘I thought it was so nice that time when your wife was watching on the shore and she became more and more enthusiastic. She was shouting harder and harder. Well yeah, watching physiotherapy in a gym is not that exciting. This, however, is.’

Surftherapy video

Have a look at Boardshortz.nl for this interview in Dutch.