Surf Project genomineerd voor Nederlandse Loterij in Beweging Prijs

En de genomineerden zijn…

Het Surf Project is genomineerd voor de Nederlandse Loterij in Beweging Prijs.

 

Nederlandse Loterij “Om onze missie extra kracht bij te zetten reiken we jaarlijks een prijs uit aan een persoon of organisatie met een sportief initiatief dat Nederland(ers) in beweging brengt: de Nederlandse Loterij in Beweging Prijs. Deze prijs bestaat uit een cheque van maar liefst €50.000,- als aanmoediging en de missie te ondersteunen. Daarnaast ontvangt de winnaar een prachtige, bronzen sculptuur.”

De aanmeldingen zijn op diverse criteria beoordeeld: hoe breng je Nederland(ers) meer in beweging, wat is de impact en uitvoerbaarheid, creativiteit, moed en originaliteit. Uiteindelijk selecteerde de jury vier finalisten:

  • JUMP werkt aan een beenprothese waarbij gebruikers meerdere voeten krijgen die ze zelf kunnen verwisselen.
  • Smartpool van Koninklijke Nederlandse Biljart Bond wil kinderen kennis te laten maken met poolbiljart en gelijktijdig de bètavakken populairder maken.
  • ZekerBewegen van Judobond Nederland zet zich in voor het verbeteren van de bewegingsvrijheid van senioren.
  • Surf Project laat kinderen van 8 tot 18 jaar met het syndroom van Down, autisme en ADHD onder professionele begeleiding kennismaken met golfsurfen.

Hier zie je een compilatie van alle finalisten.  Op 9 mei maakt de jury bekend wie er met deze prijs naar huis gaat.

 

Nominatie in Beeld

Coach2Pro Podcast: Suzanne van den Broek

HAERLEMS BODEM: “In de Coach2Pro podcast ontrafelt Maarten Fijnaut de geheimen van succes. Hij gaat in gesprek met professionals die al de nodige ervaring in het leven hebben. Hij haalt de belangrijkste lessen eruit die zij hebben geleerd en deelt deze vervolgens met jou. Wat zijn de geheimen van hun succes en wat wordt hun volgende stap? Deze keer ontvangt hij de eerste vrouwelijke ‘Chief of Life’: Suzanne van de Broek.”

Luister naar de podcast, leer van de lessen van deze ‘Chief of Life’ en ontdek hoe je ook in jouw leven meer plezier, succes en geluk kunt ervaren.

Chief of Life Suzanne van den Broek

Suzanne is een goedlachse, creatieve en bevlogen golfsurfer die behoort tot ‘The New Rich’. Ze combineert haar sport, gezond idealisme en haar ondernemergeest terwijl ze ook de psycholoog in haarzelf een plek geeft. Suzanne is oprichtster van Surf Project, een stichting met 165 vrijwilligers. Samen met hen maakt zij het verschil in het leven van kinderen met Down, autisme en ADHD. Ze werkt hard aan haar idealen met een grote lach op het gezicht, is intens gelukkig en steenrijk. Niet in de zin van veel geld, een grote villa en een dikke auto, maar met het geluk om elke dag te doen waar zij een enorme passie voor heeft: Al surfend anderen blij maken.

 

Salt Magazine: Interview met oprichter Suzanne van den Broek

Suzanne van den Broek “Salt Magazine released their annual SALT70. A list of people they call ‘The New Rich’. People they call enormously rich, without a lot of money, a big house or an expensive car. People they call rich because they do what they like to do. Rich because they prefer adventure, creativity, freedom and purposeful living. Grateful and proud to be on the list this year. Thank you Matthijs Meeuwsen (www.wanderlustmedia.nl). And thank you Roel Syperda for this great picture.” hashtagsaltmagazine hashtagoutdoor hashtagsalt70 hashtagnewrich

Interview met Meander en zijn moeder Famke

‘Een surfer uit Brabant’

Door: Eva Meylink

Fotografie Rick Heijne

Fotografie Rick Heijne

Toen Meander drie jaar geleden na zijn eerste surfles bij het Surf Project in Ouddorp zijn board opruimde, zei hij tegen zijn moeder Famke: ‘Nu heb ik dus een probleem. Ik ben verslaafd.’ Famke begreep het niet helemaal. ‘Waar gaat dit over, Meander?’ ‘Nou’, zei die vervolgens: ‘Ik ben verslaafd, aan surfen. En ik woon in Brabant!’ 

Hij werd zelfs een beetje boos op zijn moeder, na die betreffende surfles. ‘Waarom heb je dit niet eerder gezegd? Dit is het gewoon!’ Famke lacht. ‘Meander is altijd buiten, maakt niet uit wat voor weer het is. We hadden weleens gekeken naar een sport, maar dan zei hij daarna: “In zo’n zaal, in zo’n team, het draait allemaal om winnen: ik vind het niks.” Daarom waren die sporten van korte duur. Toen kwam het Surf Project voorbij, via een mailtje van de Stichting Down Syndroom. Ik dacht meteen: dat is interessant. Ik heb hem opgegeven en heb met opzet niets gezegd. Eerst maar proberen of het lukte. Daarop kwam al vrij snel een heel zorgvuldig mailtje terug, met het antwoord dat Meander mee mocht doen. Toen moest ik het natuurlijk tegen hem zeggen. “Het Surf Project, wat is dat?”, zei hij. “Nou”, antwoordde ik, “het is in ieder geval in zee.” “Dat is ok”, zei Meander. “Daar kom ik graag, dus dat doen we.”

Kippenvleugels en apenstand

Fotografie Rick Heijne

Fotografie Rick Heijne

Hoe voelde het voor Meander, zo’n eerste keer op een surfplank? ‘Ik werd heel rustig van binnen’, zegt hij. ‘Het is fijn, die stilte, de zee, de duinen.’ Meander houdt van de natuur. Niet voor niks wil hij later boswachter worden. Daarvoor zit hij op een speciale school. Vaak krijgen ze les in de kas of werken ze in de moestuin. Hij loopt ook stage, in een natuurgebied. Hele bomen moet hij daar snoeien en zagen. Je moet dan goed met elkaar overleggen waar de boom valt. ‘Van onderen!’, roept Meander dan.

Wie in zijn klerenkast kijkt, ziet zijn twee passies weerspiegeld in de kleuren. Groen, bruin en blauw; het bos en de zee. Niet alleen daarin is Meander gepassioneerd. Zoals het een surfdude betaamt, luistert hij naar de muziek van Jack Johnson. Iedere dag doet hij aan ochtendgymnastiek. Surfen op bed, noemt hij het. Famke: ‘Dan hoor ik elke ochtend gestommel en gebonk en Meanders stem: “Kippenvleugels, apenstand, ja!”. En dat een keer of veertig.’ Lachend: ‘Er is al een plank uit de lattenbodem gebroken. Meander zegt dan: “Ik had vette golven vanmorgen”. En ’s avonds trekt hij geen wetsuit aan, maar een “bedsuit”.

Ook gedurende hun kampeerweekenden, die Famke vanwege de lange reistijd plant tijdens de lessen van het Surf Project, pakt Meander het professioneel aan. Famke: ‘Thuis pakt hij altijd een zak muesli in. Omdat hij energie moet hebben voor het surfen.’

Golven nemen in het leven

Dat Meander talent heeft voor het surfen, bleek al tijdens de eerste les. Hij ging meteen staan. Zijn begeleider Maarten wist het daarom wel: ‘Meander, ik denk dat surfen echt iets voor jou is.’ Inmiddels heeft hij een andere begeleider, Mike. Over hem is Meander ook zeer te spreken. ‘Hij is rustig en vrolijk en met hem kan ik over de natuur praten.’ Famke: ‘Laatst stonden ze met hun neuzen tegen het zand gedrukt een roggenei te bestuderen. Of ze spotten vogels terwijl ze in zee liggen. Maar Meander moet ook hard werken, want hij wil naast het staan ook leren sturen. Mike surft goed, dus dat werkt motiverend. Ook als het weer niet zo goed is, wordt er gesurft. Soms waait het hard, dan is er stroming. Regen maakt niet uit, want tijdens het surfen ben je toch al nat. Laatst hagelde het zelfs, toen zei Meander: “We gaan door, want ik wil het leren”.’

Ik neem de zeekracht gewoon mee

Voordat Meander aan het Surf Project meedeed, kon hij van iets onverwachts weleens in de stress schieten. Famke: ‘Dan kon hij niet zo snel omschakelen. Maar sinds hij met het Surf Project meedoet, is hij een stuk relaxter geworden. Net zoals je golven neemt tijdens het surfen, denkt hij ook in het dagelijks leven: ach ja, weer een golf. “Ik neem de zeekracht gewoon mee”, zegt Meander dan.’ Famke lacht. ‘Wij hebben in Brabant op andere tijden vakanties dan in deze provincie. Daarom valt het Surf Project voor Meander aan het eind of aan het begin van het schooljaar. In die periodes is het op school vaak wat rommeliger, is er minder structuur. Dat vond Meander altijd heel vervelend, dat kostte veel energie. Nu heeft hij door het Surf Project in de weekenden zoiets van: ik ben lekker aan het surfen, we zien wel of dat rooster in orde komt. Zelfs dat de juffen op school zeiden: wat gebeurt er? Hij houdt zijn koppie erbij, is veel geconcentreerder. Ineens leert hij veel sneller, heeft hij zijn werkboekje al uit en tijdens de toets bleek Meanders leerniveau omhoog te zijn gegaan.’

Surfen in je hoofd

_MG_2248

Fotografie Rick Heijne

Niet alleen Meander ondervindt de positieve gevolgen van het Surf Project, ook Famke zelf.

‘Toen Meander snel gestrest raakte van dingen, moest ik geruststellen, bijspringen. Nu kan ik gewoon zeggen: joh, het is maar een golf. En dan zegt Meander: o ja! Daardoor hebben we niet zo lang gedoe. Het wordt veel makkelijker en gezelliger allemaal.’ Famke lacht. ‘Ik vind dat wel een meerwaarde.’

Tijdens de winter is het aftellen voordat het Surf Project weer begint. ‘We hebben tijdens die periode kleine dingetjes waarin het surfen doorloopt: een agenda met foto’s, T-shirts van het Surf Project. Meander heeft zelfs een winter plantenstekjes gekweekt en verkocht, zodat andere kinderen van de opbrengst ook mee konden doen aan het Surf Project. Tussendoor probeer ik de referentie naar het surfen in te zetten als iets bijvoorbeeld lastig is. “Nou, weet je nog, bij het surfen?” “Oh ja”, zegt Meander dan, “doen we even!” Zoals die keer dat Meander naar de tandarts moest. Het zou een lange en ingewikkelde behandeling worden. Ook voor de tandarts was het een uitdaging. Daarom hadden we van tevoren geoefend met “surfen in je hoofd”.’ Meander legt uit. ‘Dan ga ik mij eerst heel lang uitrekken, ontspannen. Ogen dicht en dan denk ik even niks. Ik zie het strand, de duinen.’ Famke: ‘We hadden tegen de tandarts gezegd: doe maar wat je moet doen, Meander is er even niet, die is aan het surfen. Meander had bedacht: dan pak ik mijn board, ga ik de zee in, ga ik lekker surfen, golven pakken, zolang als het duurt. Op gegeven moment zei de tandarts: “Joehoe Meander, we zijn klaar, joehoe!” Daarop zei Meander: “Oh jammer, ik was net zo lekker aan het surfen.” Hard lachend: ‘Die tandarts wist niet hoe hij het had. Surfen doet Meander dus al lang niet meer alleen op zee, hij neemt het elke dag mee.’

Leren hulp te vragen

‘We bedenken elk jaar iets wat Meander nog lastig vindt en wat hij graag wil leren’, zegt Famke. ‘Als Meander dan toch gaat leren surfen, dan wil hij ook iets over zichzelf leren. Eigenlijk hebben wij vanaf het begin gezegd: Meander vindt om hulp vragen lastig. Op school, thuis.’ Tegen Meander: ‘Maar jij wilt zo graag leren surfen, dat jij bij alle begeleiders wel om hulp begon te vragen. “Ik mis die golf steeds, wil jij mij helpen? Ik val steeds van die plank af, wil jij mij helpen?” Dat doe je nu ook op je stage, waar het helemaal nieuw is en waar je bijna niemand kent. Ik vind dat echt iets wat Meander heeft geleerd van het Surf Project.’

Dat doorzetten wordt beloond, ondervond Meander tijdens een van de lessen. Het waaide hard, er was stroming, de golven waren hoog. Maar Meander dacht: ik wil een golf pakken. Famke: ‘Toen dat lukte was je helemaal enthousiast en plop, wat dook er naast je surfplank op? Een zeehond. Dat was een magisch moment.’

Een moment dat ook zeker in het heen-en-weer-schrift van school kwam, waarin alle leerlingen hun ervaringen van het weekend schrijven. ‘Mijn vrienden vinden het cool en leuk dat ik surf. Ze vinden het heel stoer’, zegt Meander. ‘Op vrijdag zeggen ze: ga je weer surfen, ga je weer naar zee? En na het weekend: heb je golven gepakt?’ Famke: In dat schrift zitten dus op maandag allemaal foto’s van het surfen.’

Het zit erop, de laatste les van het surfseizoen. Dat wordt weer aftellen tijdens de wintermaanden. ‘Er is geen wintersport die tegen het surfen op kan’, zegt Famke. Of Meander ter afsluiting nog iets wil zeggen. Jazeker, daar heeft hij over nagedacht. ‘Het Surf Project is zo leuk, dat ik ervoor uit Brabant kom!’

Op moment van schrijven is Meander druk aan het tuinieren in verschillende tuinen bij mensen thuis. Niet alleen verbetert hij zo zijn vaardigheden, ook kan hij er een beetje mee verdienen. Waar spaart Meander dan voor? Nou, voor een eigen surfboard!

Surf Project wint INC Award!

Op 13 november 2018 werden tijdens een uitverkocht gala in Grand Hotel Huis ter Duin de eerste ‘INC Awards’ uitgereikt aan organisaties die bijdragen aan de acceptatie van mensen met een verstandelijke beperking. Het Surf Project heeft de INC Award gewonnen in de categorie Sport & recreatie. Suzanne van den Broek, oprichter van Surf Project, ontving de award uit handen van Humberto Tan en Eveline Kamperman, een talentvolle jonge dame met Downsyndroom.

Surf Project winnaar INC Award categorie Sport & recreatie

Op 13 november 2018 vond de eerste uitreiking plaats van de INC Awards. De awards zijn in het leven geroepen door Stichting De Upside van Down en Stichting Downsyndroom. De feestelijke avond in Grand Hotel Huis ter Duin werd zeer enthousiast gepresenteerd door Evelien Kamperman en Humberto Tan. Surf Project won de award in de categorie Sport & recreatie. Suzanne van den Broek, oprichter van Surf Project, nam de prijs in ontvangst. Samen met een groot deel van haar team én natuurlijk een aantal Surf Project-surfers vierden zij een feestje op het podium. Precies zoals Surf Project dat altijd doet: met z’n allen en met veel plezier!

Acceptie van mensen met een verstandelijke beperking

Stichting De Upside van Down en Stichting Downsyndroom riep de awards in het leven voor organisaties die bijdragen aan de acceptie van mensen met een verstandelijke beperking. Organisaties die deze mensen actief mee laten doen. Met deze prijs wordt gevierd dat mensen met een verstandelijke beperking steeds volwaardiger meedraaien in onze maatschappij.

“Voor ons is het een hele grote eer om deze award te winnen. Waar we ooit zijn begonnen met de gedachte: surfen is voor iedereen, is het geweldig om deze bevestiging als bekroning op ons werk te krijgen. We zien dat het zelfvertrouwen en gevoel van eigenwaarde enorm toeneemt bij de kinderen, omdat ze deze sport mogen beoefenen. Dat is voor ons echt fantastisch om te zien” aldus oprichter Suzanne van den Broek.

Vijf awards

Er werden vijf awards uitgereikt: vier INC Awards in de categorieën Werk & Opleiding, Marketing, reclame & PR, Kunst & Cultuur, Sport & recreatie. De ‘Pablo’ is de publieksprijs voor mensen die een grote rol hebben gespeeld in levenskwaliteit voor en/of positieve beeldvorming van mensen met een beperking. Het publiek bepaalde dat deze speciale oeuvre Award werd gewonnen door Michel Weijerman, kinderarts en downspecialist bij het Downcentrum Nederland van Alrijne Ziekenhuis.

Foto en filmpjes van de avond

Bekijk hier alle foto’s en filmpjes van de avond.

Fotografie: Remco Meijer (@remco_photography)

Surf Project in het Haarlems Dagblad

Op 13 november 2018 werden tijdens een uitverkocht gala in Grand Hotel Huis ter Duin de eerste ‘INC Awards’ uitgereikt aan organisaties die bijdragen aan de acceptatie van mensen met een verstandelijke beperking. Het Surf Project heeft de INC Award gewonnen in de categorie Sport & recreatie.

Een mooi berichtje hierover stond in het Haarlems Dagblad donderdag 15 november.

46485337_1430602880408531_1069834215509458944_n

Surf Project finalist INC Awards

 

Fotografie Niels Schenk

Fotografie Niels Schenk

Even serieus! Hoe groot is de eer dat het Surf Project volgende week dinsdag 13 november op het gala van de INC Awards in de categorie Sport en Recreatie op het podium staan naast twee grootmachten als Only Friends en Geef Down de toekomst. Dit voelt al als WINNEN.

En het gevoel wordt nóg intenser wanneer we denken aan onze stoere surfers die hun angsten opzij durven te zetten en zich overgeven aan de zee en de golven. Waardoor ze zelfvertrouwen en eigenwaarde creëren. Waardoor ze op school, ondanks moeite met de spraak (!), een spreekbeurt durven te geven over een nieuwe passie SURFEN. Waardoor het ze lukt een stageplek te krijgen met kans op een baan in de toekomst. Waardoor ze zich begrepen en erkend voelen. Waardoor ze zich fysiek sterk voelen, de boodschappen willen tillen en willen participeren in het gezin. Waardoor ouders trots zijn én waardoor vrienden, familie, school en maatschappij zien wat ze allemaal kunnen. Geen beperkingen voelen, maar juist de talenten van deze kinderen zien en inzetten.

Als Surf Project willen we deze bijzondere nominatie dan ook opdragen aan al deze surfers. En aan alle ouders, die ons het vertrouwen en hun kind de vrijheid geven om zichzelf positief te ontwikkelen. Hier is moed voor nodig.

Op naar 13 november! Op naar Huis Ter Duin! Op naar de dansvloer! Op naar Inclusie!

Interview met Kaspar Hamminga, ambassadeur van het Surf Project

‘Met surfen moet je je overgeven aan de natuur. Zo is het in het leven soms ook’

Door: Eva Meylink

Kaspar Hamminga

Kaspar Hamminga

Als puber was hij kortstondig lid van elke sportvereniging in het Westland, de plek waar hij opgroeide. Geen enkele sport kon hem lang bekoren. Totdat Kaspar Hamminga (26 jaar), ambassadeur van het Surf Project, voor het eerst op een surfboard stond. Vanaf dat moment was hij stoked. Deze zomer nam hij deel aan de World Surfing Games in Japan en won hij voor de derde keer op rij het NK SURFEN. Naast zijn ambassadeurschap en topsportcarrière runt Kaspar de Dutch Surf Academy in ‘s Gravenzande, waar hij nog steeds bijna alle lessen zelf geeft.

Veertien jaar was Kaspar toen hij begon met surfen. ‘Ik was een hele energieke jongen, nog steeds. Je had in het Westland heel veel sporten in verenigingsverband. Ik ben overal lid geweest, maar stopte ook snel. Wat mij niet trok is dat trainingen en wedstrijden op vaste dagen vielen. Als het moest, dan had ik geen zin en als ik wilde, dan kon het niet. Toen ik met surfen in aanraking kwam en kon staan, wist ik meteen: ik wil een eigen board. Surfen is heel exclusief. Het kan niet zo vaak, de golven zijn niet altijd goed. Dat beviel me. En als je dan in zee ligt, dan denk je aan niks anders, dan ben je zo gefocust op het pakken van die golf. Je vergeet alles.’

Fotografie: Jan Bijl

‘Als topsporter ben ik altijd mijn grenzen aan het verleggen; dat wil ik ook overdragen in mijn surflessen’  

Dat gevoel probeert hij ook als surfleraar over te brengen. ‘Ik probeer altijd het mooie van surfen te laten zien, dat je even helemaal weg bent van alles, in de natuur bezig bent. Kijken of je andere mensen stoked kunt krijgen voor de sport. Dat is mijn doel. Daarnaast ben ik als topsporter altijd bezig met grenzen verleggen, beter worden. Dat wil ik ook overdragen in mijn surflessen. Laatst ben ik met iemand alleen maar bezig geweest met de juiste golven pakken. Iedereen is enorm gefocust op staan, maar het is zo belangrijk om een goede golf te herkennen. Dus daar zijn we stap voor stap mee bezig geweest. Op gegeven moment pakte ze een mooie golf, stond ze echt te juichen. Dan gaat er bij mij van binnen ook iets gloeien.’

‘De begeleiders van het Surf Project zorgen er echt voor dat de kids het naar hun zin hebben’

Sinds een jaar is Kaspar ambassadeur van het Surf Project. ‘Ik werd benaderd door Suzanne, de oprichtster van het project. Met haar had ik een uitgebreid gesprek, hier in De Pit. Toen heb ik gezegd: waar ik kan helpen, daar help ik.’ Met een vol sportschema en een eigen surfschool, is dat niet altijd makkelijk. En zo gebeurde het dus dat Kaspar na een drukke surfdag geheel onverwacht bij het Surf Project op het strand van Camperduin verscheen. Vrijwilligers aangenaam verrast, deelnemers blij. ‘Ik dacht: nu heb ik een gaatje, nu kan ik weg. Ik wilde heel graag een les bijwonen, om te zien wat het Surf Project doet. Er waren helaas geen golven, maar ik vond het ontzettend mooi om de begeleiders bezig te zien. Zij zorgen er echt voor dat de kids het naar hun zin hebben. Dat ze worden uitgedaagd, maar vooral: dat ze plezier hebben. Ik heb daar geholpen met het uitreiken van de diploma’s, kinderen konden vragen aan me stellen. Het was een bijzondere dag.’

Doen aan de surflessen van Kaspar ook kinderen met een beperking mee? ‘We hebben een keer een groep scholieren van een mytylschool gehad. Dan ben je op een andere manier bezig met de les. Ik weet niet eens of we wel gesurft hebben, we keken heel erg naar: wat kan elk kind individueel en hoe kunnen we daarin een stapje verder gaan? Kunnen we ze nog meer motiveren? Vooral het plezier hebben stond centraal, maar dat is eigenlijk tijdens alle surflessen het geval. We hadden er wel voor gezorgd dat elk kind een eigen begeleider bij zich had. Daarin zie je dus ook de meerwaarde van het Surf Project. De vrijwilligers in het water, hun enthousiasme, de een-op-een-begeleiding. Dat is echt noodzakelijk.’

‘Surfen is iets wat je niet erg kunt voorspellen. Je moet kunnen omgaan met het onverwachte’

Kaspar is ervan overtuigd dat surfen een positieve uitwerking heeft op kinderen met een beperking. ‘Ik heb niet veel ervaring met deze doelgroep, maar ik denk wel dat surfen zelfvertrouwen kan geven. Surfen is iets wat je niet heel erg kunt voorspellen, elke golf is anders. Je moet kunnen omgaan met het onverwachte. Dat kan best ‘groots’ zijn, zeker voor kinderen met autisme, die wellicht waarde hechten aan vaste patronen.  Je moet je echt overgeven aan de natuur. Zo is in het in het leven soms ook. Dat zijn dingen die ze mee kunnen nemen vanuit het surfen. En als dat lukt, dan overwin je jezelf. Dan word je mentaal sterker.’

Kort geleden was Kaspar bij het Surf Project in Ouddorp. Ondanks zijn drukke leven maakt hij graag tijd om bij de kinderen van het project te gaan kijken. De kids mochten vragen stellen en vonden het spannend, maar te gek dat hij er was. Het zien van hun surfheld versterkt ze in hun zelfvertrouwen.


Nouri

“Ik schreef Nouri in voor het Surf Project in Camperduin omdat hij met zijn Cerebrale Parese (CP) zowel lichamelijk als geestelijk lang niet (altijd) mee kan komen met zijn leeftijdsgenoten. Daarnaast is Nouri ook nog eens transgender, wat eveneens de nodige barrières met zich meebrengt. Tel dat alles bij elkaar op, gooi daar nog eens een lekkere hoeveelheid puberhormonen overheen en je hebt hét recept voor een negatief zelfbeeld.”

Een indrukwekkend verhaal van de moeder van Nouri. Dankjewel Daphnes Wereld voor het delen. Lees hieronder het hele blog: http://daphneswereld.com/2018/10/02/het-surf-project/

Team Camperduin Academy 2018