Interview met surfster Brecht

‘Als ik surf voel ik me blij’

Door: Eva Meylink

Verhaal Brecht (surfster)

Fotografie Pieter Kunnen

Veel vrijwilligers van het Surf Project zullen Brecht Looman (14 jaar) kennen. Want als er iemand enthousiast in het water is, dan is zij het. Lol maken, stoeien: Brecht doet het allemaal. En waarom is de ton waarin de surfpakken gewassen worden niet bestemd voor de deelnemers van het Surf Project? Ja hoor, Brecht plonst er gewoon in. Die vrolijke dame moesten we natuurlijk interviewen. We spreken Brecht thuis in Harmelen, samen met haar ouders Mirjam en Hans.

De nieuwe driewieler van Brecht staat te glanzen op de oprit voor het huis van de familie Looman. Daarmee gaat ze elke dag naar school. Vergezeld door haar moeder en soms haar vader. En heel af en toe door een van de grote broers, die allebei studeren in Delft. Twee jaar geleden maakte het gezin Looman kennis met het Surf Project. Mirjam: ‘Ik zag het voorbijkomen op Facebook en dacht meteen: dat is leuk!’ Niet lang daarna vond de intake plaats, op het strand van Zandvoort. Brecht weet nog goed wat ze daar als eerste leerde: de surfgroet. ‘Ook om te bellen’, zegt Brecht.

‘Eerlijk gezegd zagen we het surfen in het water vallen, omdat Brechts knie uit de kom ging. Maar ingetapet en wel kon ze gelukkig toch aan de lessen beginnen’, zegt Mirjam. Voor Brecht was het de eerste kennismaking met de sport. Surfpak en schoenen aan, dat was wel even wennen. En zand en schelpjes vond Brecht meestal niet zo prettig aan de voeten. Maar na de derde keer surfen ging dat als vanzelf. Ook omdat Brecht ontdekte dat een plastic zak gebruiken, de gouden truc bleek om het surfpak aan te krijgen.

‘Iedereen bij het Surf Project is positief. Het is heel veilig’

2018-05-27 at 12-34-26

Sterker nog, Brecht was na de eerste keer surfen zo enthousiast geraakt dat zij spontaan een kinderfeestje gaf op het strand. Onder begeleiding van instructrice Sanne van het Surf Project kreeg de groep surfles. Vader Hans ging als begeleider mee het water in, om de kinderen op te vangen. Mirjam: ‘Tijdens zo’n les zie je dus de meerwaarde van het Surf Project. Brecht heeft meer begeleiding nodig dan haar “reguliere vriendinnetjes”. Er is echt een verschil.’

Haar eerste begeleider bij het Surf Project was Rubin. Brecht: ‘Rubin vond ik heel leuk, lief.’ Mirjam: ‘Er is direct contact, je wordt constant beloond voor wat je doet. Ook al staat ze niet of doet ze heel even wat anders, het maakt niet uit. Het hele team is altijd positief, het is heel veilig. We komen er altijd blij vandaan. Dat zie je ook aan de foto’s waarop Brecht staat. Met een volle grijns, want er zijn zoveel leuke momenten. Zoals toen Brecht jarig was bijvoorbeeld. Brecht houdt niet zo van lawaai.’ Brecht: ‘Ze hebben op het strand zachtjes voor me gezongen. Dat vond ik fijn, ik houd niet van herrie.’ Lees hier het blog over deze verjaardag.

 

‘Het leukste aan surfen is lol maken’

Hoe ziet zo’n surfdag er eigenlijk uit? Brecht legt dat uit. ‘Je gaat je aanmelden, aankleden en dan ga je met je begeleider naar de vlag, naar je team. Dan de warming-up. Dat is echt leuk. Dan gaan we de zee voelen en pak je je surfboard. We doen eerst boter-kaas-en eieren op de surfplank. En we oefenen met staan op het strand. Je praat met de begeleiders en met de andere kinderen. Samen spelen we in het water. Als je klaar bent gaat het surfpak uit, ga je douchen en dan ga ik soms in het bad, waarin de surfpakken gewassen worden.’ Wat nu het leukste is aan het surfen? ‘Lol maken. En dat mijn grote broers er zijn als ik thuiskom.’

Vindt Brecht dat ze is veranderd door het surfen? Daar komt niet direct een antwoord op. Brecht gaapt hard. Hans: ‘Gapen is nadenken. Er wordt hard gewerkt in de bovenkamer.’ Mirjam vult aan. ‘Ze is wel heel trots op de hobby. Ze vertelt erover op school, laat foto’s zien. Het is echt haar ding en daar is ze ook heel zelfverzekerd over. Vroeger durfde Brecht niet eens over het strand te lopen als er schelpen lagen. Nu rent ze het strand op. En ze is losser geworden. De eerste keer Surf Project was ze verlegen en redelijk afwachtend. Dat was daarna over.’ En Brecht heeft dit jaar zelfs een doel: leren staan. Brecht: ‘Rechtervoet voor en linkervoet achter.’

‘Brecht hield zelfs een spreekbeurt op school over het Surf Project’

Brecht tijdens haar spreekbeurt op school.

Brecht tijdens haar spreekbeurt op school.

Brecht zit op een reguliere basisschool en gaat na de zomervakantie naar een regulier vmbo. Daarmee is zij het enige kind met Down in haar regio. Mirjam: ‘Surfen is naar de buitenwereld toe een stoere sport. Het is een sport die niet iedereen doet. Je komt met foto’s en verhalen op school aanzetten, enzovoort. Sociaal gezien heeft dat wellicht impact.’ Brecht hield zelfs haar spreekbeurt over het Surf Project. Ze had een surfplank mee en oprichtster Suzanne kwam kijken. ‘Het ging heel goed’, zegt Brecht. Zo goed, dat ze een 8,5 haalde.

Wat is nu het allermooiste moment van het Surf Project? Mirjam: ‘Ik denk dat je mocht helpen met de medailles uitdelen vorig jaar?’ Brecht knikt. ‘En lol maken en de dep doen.’ Brecht doet de beweging voor. En welk moment kiezen Mirjam en Hans? ‘We kunnen niet echt een moment kiezen. Het is altijd mooi om te zien hoe blij Brecht van surfen wordt en hoe ze straalt als ze op de foto staat. Het plezier spat er echt vanaf, wat voor weer het ook is.’

Mirjam: ‘Het is voor ons altijd een feestje om een surfdag mee te mogen maken. Het voelt als een warm bad.’ Hans: ‘De hele organisatie van het Surf Project is zo goed ingepraat door Suzanne. Een geoliede machine. Het klopt gewoon.’

International Surf Therapy Organisation

Vorige week reisde het Surf Project af naar Jeffreys Bay in Zuid-Afrika voor de conferentie van de International Surf Therapy Organisation (ISTO). Hieronder lees je waar de ISTO voor staat en waarom het voor het Surf Project zo belangrijk is om hieraan deel te nemen.

Samenwerkende ISTO leden

Samenwerkende ISTO leden tijdens de workshops in Z-Afrika.

De conferentie bracht een collectief van ‘s werelds marktleiders, influencers en onderzoekers bij elkaar van over de hele wereld, die surf therapie aanbieden aan verschillende doelgroepen. Wanneer je 30 man met dezelfde passie in één ruimte samen zet kun je al voorspellen wat een waanzinnige energie er vrij komt. Het delen van onderzoek, kennis en ervaring bracht nieuwe inzichten en ideeën met zich mee, waardoor het Surf Project een forse stap voorwaarts kan maken de komende jaren.

Doel ISTO

Het doel van de ISTO is om:

  1. Meer mensen ervan te overtuigen dat surfen en de zee een positieve impact hebben op de mentale gezondheid.
  2. Meer mensen te laten profiteren van surf therapie programma’s wereldwijd.
  3. Het effect van surf therapie aan te tonen door middel van objectief wetenschappelijk onderzoek. Met dit onderzoek wordt surf therapie een breed geaccepteerd en ‘evidence-based’ onderdeel van de zorg.

De conferentie

Tijdens de conferentie is onder andere besproken hoe we samen de ISTO verder kunnen uitbreiden en bekendmaken, om zo meer mensen te kunnen bereiken. Ook hebben we nu een goed beeld van welk onderzoek er tot nu toe gedaan wordt, en wat er de komende jaren nog nodig is om surf therapie te kunnen integreren in de gezondheidszorg. We hebben veel geleerd van de verschillen, maar juist ook van de overeenkomsten tussen de verschillende organisaties (*).

Lees hier het officiële persbericht dat is uitgegaan na afloop van de conferentie in JBay.

Foto websiteSurf therapie erkend door ‘s werelds topsurfers

Tegelijk met de conferentie vonden in Jeffreys Bay de World Surf League 2018 wedstrijden plaats. Meerdere surfers van de wereld top, waaronder Kelly Slater, Aritz Aranburu en Stephanie Gilmore, hebben de conferentie bezocht en de ISTO declaration ondertekend. Ze geven aan dat ze achter surf therapie staan en dat ze het doel van de ISTO met heel hun hart ondersteunen.

Op de foto hierboven houden de ISTO leden (met Aritz Aranburu) symbolisch deze ISTO verklaring vast.

Bezoek Waves for Change Zuid-Afrika

Tijdens de conferentie was er ook tijd voor een bezoek aan het programma van één van de organiserende partijen van de ISTO conferentie, Waves for Change.

Geweldig om deze kinderen stralend met elkaar te zien samenspelen en samenwerken met als basis principes: “Respect, communicate and protect.”

Deelnemende kinderen aan het project van Waves for Change bekijken aandachtig het impact report van het Surf Project.

Deelnemende kinderen aan het project van Waves for Change bekijken aandachtig het impact report van het Surf Project.

 

Samenwerken

Het is ontzettend belangrijk om zulke gepassioneerde en professionele samenwerkingspartners te hebben over de hele wereld, en in de toekomst nauw samen te kunnen werken. Door samen te werken kunnen we meer bereiken, en kunnen meer kinderen en volwassenen over de hele wereld profiteren van de positieve effecten van surfen op de mentale gezondheid.

(*) Links naar surf therapie organisaties

Hieronder vind je de links naar de verschillende partijen die betrokken zijn bij de ISTO:

_MG_0136

 

Het Financieele Dagblad

Het lijkt wellicht een klein gebaar, een plekje in de krant. En dit is zo veel meer dan dat!

Het Financieele Dagblad

Het Financieele Dagblad

Dankzij Het Financieele Dagblad hebben we de eerste aanmeldingen voor sponsoring al gekregen! Een prachtige sponsoring dankzij Jeroen van Dijk van FD Mediagroep en met behulp van onze vrijwilligers Eva Meylink en Robin Van Rossum  is er een schitterende advertentie tot stand gekomen.

De impact van de kleine gebaren wordt vaak onderschat. Wat begon als een klein gebaar, is nu uitgegroeid tot een mega project voor ons! Met ongelooflijk veel impact. De reacties die wij krijgen op de advertentie zijn mooi. Niet alleen over de advertentie zelf, maar ook over het feit dat een krant als Het Financieele Dagblad dit gebaar wilde maken. Mensen melden zich spontaan als vrijwilliger en zelf de eerste bedrijven hebben zich gemeld voor sponsoring.

Wil jij ook een klein gebaar  maken of sponsor worden van het Surf Project? Stuur ons een mailtje via de site en vraag naar de mogelijkheden.  #surf #sponsoring #togethertogetthere #gofargotogether

Surf Project nu ook in Ter Heijde

Ter Heijde, maart 2018 – Fit worden, zelfvertrouwen ontwikkelen en sociale vaardigheden vergroten. Dat is de insteek van het Surf Project, een stichting die surflessen verzorgt voor kinderen met het syndroom van Down, autisme en ADHD. Na succesvolle seizoenen in Zandvoort, Ouddorp en Camperduin is Dreams Surfschool in Ter Heijde de vierde locatie waar het Surf Project actief is.

SP 01 - Jeroen Six DijkstraDrie zaterdagen in juni gaan kinderen met Down, autisme en/of ADHD onder enthousiaste een-op-een begeleiding het water in om te leren golfsurfen. Het project wordt vrijwillig gerund door professionals.

Surfen geeft zelfvertrouwen
Surfen is niet alleen een stoere sport, maar heeft tegelijk een positief effect op de ontwikkeling van kinderen met een beperking. Het versterkt het zelfvertrouwen en de sociale vaardigheden. Dat blijkt ook uit onderzoek in Engeland, waar kinderen nu zelfs op doktersrecept leren surfen. Normaal gesproken komen kinderen met Down, ADHD of autisme niet snel met deze uitdagende sport in aanraking, omdat surfen professionele begeleiding vereist. Het Surf Project maakt dit mogelijk in een veilige en aangepaste omgeving met individuele begeleiding door getrainde vrijwilligers.

Structuur en duidelijkheid
“We zijn enorm trots dat we in Ter Heijde gaan samenwerken met Dreams Surfschool”, vertelt Suzanne van den Broek, oprichter van het Surf Project. “Met deze uitbreiding kunnen we meer kinderen de kans geven om te komen surfen. Ook kinderen die nu op de wachtlijst staan. Ter Heijde heeft een rustig strand en alle faciliteiten om kinderen met een beperking de structuur en duidelijkheid te bieden die ze verdienen”.

Durf te dromen
Paul is eigenaar van Dreams Surfschool. Het Dreams gevoel uit hij als ‘Durf te dromen en durf voor je dromen te gaan. Vallen en weer opstaan en vooral veel plezier maken.’ Paul: ”Wij vinden het super tof om mee te mogen werken aan dit project. Om surfen toegankelijk te maken voor iedereen. We hebben nu al zoveel zin in de lessen!”Het aankomende seizoen zullen de deelnemers in Ter Heijde dat magische surfgevoel ervaren.

Interview met vrijwilliger Freek van Caspel

‘Na een dag Surf Project zit ik met een grote grijns op de bank’

Door: Eva Meylink

final freek

Fotografie: Rick Heijne

Van kleins af aan is geluidstechnicus en vormgever Freek van Caspel (36 jaar) een waterrat. Waterskiën, windsurfen en golfsurfen; hij heeft het allemaal gedaan. Tijdens zijn jaren in Amsterdam verloor hij het contact met de zee. ‘Als je heel lang in de stad woont, merk je op gegeven moment dat je minder naar het strand gaat. De afstand lijkt te groot en je verzint steeds meer excuses om niet te gaan.’ Freek is hartpatiënt en moet om de paar jaar geopereerd worden om in leven te blijven. De laatste keer dat hij uit narcose kwam, wist hij twee dingen zeker: hij wilde terug naar het strand en hij wilde een hond. ‘Ik was het zo zat, het roer moest om. Samen met mijn vriendin heb ik toen een huis gekocht in Wijk aan Zee. We kwamen daar aan en voordat we naar binnen gingen dacht ik: ik ga eerst surfen. Toen heb ik mijn board gewaxt en ben ik het water ingegaan. Dat gevoel had ik zo gemist.’

Het surfen zit diep bij Freek en zijn gezin. Vriendin Kathelijne surft en ook zoons Noé (6) en Reef (3) hebben de surfgenen van hun ouders meegekregen. Met veel plezier staan ze op de plank. Datzelfde enthousiasme ziet hij terug bij de kinderen die meedoen aan het Surf Project. ‘Surfen is voor mij een verlossing geweest, het is een uitlaatklep. Als je eenmaal op die plank staat, maakt niks meer uit. Dat wil ik heel graag delen en overbrengen.’

‘Als kinderen iets kunnen, dan is het wel met een surfplank lol hebben’

Via zijn vriendin kwam Freek in aanraking met het Surf Project. ‘Kathelijne doet momenteel een mindfulness-opleiding. Een cursusgenoot van haar was betrokken bij de organisatie in Domburg. Toen mijn vriendin er thuis over vertelde, wist ik meteen: dat gaan we doen! Ik heb zelf ook altijd een dergelijk project willen opzetten, dus ik was meteen enthousiast.’ Freek had geen ervaring met de doelgroep. Wel heeft hij veel met kinderen. ‘Toen we nog in Amsterdam woonden en nog geen kinderen hadden, ging ik mee als oppas op wintersportreis voor kinderen uit 1-oudergezinnen. Dat vond ik geweldig om te doen. Vaak wordt er bij kinderen met een beperking gekeken naar wat ze niet kunnen. Ik vind juist dat je bij kinderen die ‘iets’ hebben, moet kijken naar wat ze wel kunnen. En als alle kinderen iets kunnen, dan is het wel met een surfplank lol hebben.’

‘Voor honderden mensen stond Eva te swingen met Ali B.’

Freek en Eva

Freek en Eva Dobber

Afgelopen jaar deed Freek voor het eerst als vrijwilliger mee met het Surf Project. Inmiddels is hij zelfs nauw betrokken bij de organisatie als teamlid. Het project heeft Freek geraakt. Enthousiast vertelt hij over Eva, een 17-jarig meisje met Down, dat hij begeleidde in het water. ‘Ik zie haar nog precies voor me toen ze voor het eerst op het strand verscheen. Verscholen achter papa, hand in hand met mama, liep ze naar de inschrijftafel om zich aan te melden. Een heel klein meisje kwam met een veel te groot wetsuit, dat binnenstebuiten en achterstevoren zat, de kleedkamer uitgelopen. Ik vond het moeilijk om direct contact met haar te maken, al merkte ik wel dat er een klik was. Verbale communicatie was lastig, dus daar ging het hem niet in zitten. Om aan het water te wennen, ging ik eerst met haar golfjes springen. Heel simpel. Ik merkte toen aan haar lichaamstaal dat ze dingen wel degelijk doorheeft. We keken elkaar aan en opeens was er een connectie, zo van: we gaan het samen doen. Vanaf dat moment begreep ik haar. Dus zo moet ik met jou omgaan, zo wil je aangesproken worden, dit verwacht jij van mij. Toen viel de barrière weg. Op gegeven moment kom je op het punt dat je kunt lezen en schrijven met elkaar. Dat is zo mooi. En ze is veranderd. Ze komt nu gewoon borst vooruit en met geheven hoofd het strand op. Als ik dan van haar ouders hoor dat ze thuis meer lacht, gezelliger is, dan weet ik gewoon dat dit project voor haar geslaagd is.’

Eva met Ali B

Eva met Ali B

Niet alleen kon Eva aan het einde van de lessen terugkijken op een geslaagd Surf Project; ze werd ook nog eens genomineerd als Uniek Sporttalent van 2017. Eva won en kreeg tijdens het gala van Fonds Gehandicaptensport in de Amsterdam ArenA haar award uitgereikt. In het bijzijn van een groot publiek, waaronder topsporters, ministers en bekende Nederlanders. Freek: ‘Trotser kon je mij niet krijgen. Dit kleine meisje dat in mei 2017 op het strand verscheen, bestond niet meer. Eva was gegroeid, in elk denkbaar opzicht. Met opgeheven hoofd betrad ze het podium. Voor honderden mensen stond ze te swingen met Ali B. en met stralende ogen liep ze het podium af. Ik heb nog nooit zo’n grote persoonlijke transformatie gezien. En dat in een half jaar tijd.’

‘Het Surf Project is een soort reality check’

De ouders van de deelnemers zijn nauw betrokken bij het Surf Project. Ze zien de vrijwilligers voor het eerst op het strand. Freek: ‘Ik vind het belangrijk om even contact te maken met elkaar. Hen gerust te stellen. Ouders geven toch hun verantwoordelijkheid af, ze laten hun kind met jou de zee ingaan. Omdat ik zelf vader ben, weet ik dat er niets spannender is dan kinderen die het water ingaan. De eerste les gaan de ouders mee, die staan dan aan de kant om te kijken of alles goed gaat. Al gauw zien ze dat het ok is en dan nemen ze meer afstand. Dan heeft het kind ook zoiets van: pap, mam, ik doe het even lekker zonder jullie. Als we het water uitkomen, zie ik vrolijke ouders. Hun kind lacht namelijk. Bij de tweede les laten ze hun kinderen met een gerust hart hier. Voor hen is het dan ook heel fijn om even wat zorg uit handen te kunnen geven.’

Freek in het water bij het Surf Project

Freek in het water bij het Surf Project

Ook dit jaar doet Freek mee als vrijwilliger. ‘Ik word zo blij van het Surf Project. Dat gevoel neem ik na een lesdag de hele week mee. ’s Avonds plof ik doodmoe maar met een grijns op de bank, neem ik een biertje en daarna duiken mijn zoons op me. Dan vertel ik aan hen hoe de dag is geweest, laat ik foto’s zien. Ze vinden het allemaal heel interessant en willen ook graag een keer mee. Het Surf Project is een soort reality check. Ik heb drie gezonde kinderen thuis, eigenlijk heb ik het makkelijk. Daar ben ik me nu veel bewuster van. En daar ben ik dankbaar voor.’

Nieuwe locatie TER HEIJDE

We zijn eruit! Het Surf Project gaat in 2018 uitbreiden naar locatie Ter Heijde. We kunnen niet wachten om te gaan samenwerken met Surfschool Dreams.

 

Het Dreams Gevoel omschrijven zij als ‘Durf te dromen en durf voor je dromen te gaan! Vallen en weer opstaan en vooral veel lol maken’. Dat past perfect bij de visie van het Surf Project.

 

Ter plekke hebben we een topteam gevonden onder de enthousiaste begeleiding van Marieke van Bragt:

 

‘Ter Heijde is de perfecte locatie voor het Surf Project. Weg van de drukte, goede faciliteiten op het strand en een surfschool die meteen als thuis voelt. bij Dreams voel je je ‘part of the family’ en het enthousiasme van de eigenaren Paul en Suzanne is aanstekelijk: Let’s go surfing!’

Data Surf Project Ter Heijde 16, 23 en 30 juni. Wil je je opgeven als vrijwilliger of deelnemer? Dat kan natuurlijk. Ga naar:https://www.surfproject.nl/aanmelden/

Team Ter Heijde: vlnr Eva de Koning, Joost Bakker en Marieke van Bragt

 

Interview met surfer Auke en zijn ouders Janneke en Anne

‘Vanaf het moment dat ik het water in ga voel ik me ontspannen’

Door: Eva Meylink

Fotografie: Rick Heijne

Fotografie: Rick Heijne

‘Waarom heb ik eigenlijk “ja” gezegd?’, vroeg Auke twee dagen voor het interview aan moeder Janneke. De vragen waren een week van tevoren gemaild. ‘Auke is wat dat betreft net een BN’er’, had Janneke met een knipoog geantwoord. ‘Hoe preciezer de informatie, hoe beter.’ Afgelopen jaar deed Auke (13 jaar) voor de derde keer mee aan het Surf Project. Ontzettend spannend vindt hij het, zo’n interview waarin hij vertelt over zijn ervaringen tijdens het project. Daarom helpen zijn ouders met het beantwoorden van de vragen. Toch vindt Auke het belangrijk om zijn verhaal te doen, want wellicht dat andere kinderen met autisme er wat van kunnen leren.

 

Het is een kleurrijk huishouden, dat van de familie Veeman. Een schommel hangt in het midden van de huiskamer, twee vrolijk kwetterende parkieten vliegen in het rond. Auke zit naast zijn moeder op de bank, het papier met de vragen erop ligt voor hem op tafel. Broer Ynte is even gedag komen zeggen en is daarna snel weer vertrokken naar boven. Vader Anne vertelt iets over de zelfgemaakte 3D-printer in de hoek van de kamer. Hij wijst naar een afdruk in de vensterbank, die met het apparaat is geprint. ‘Dat is Auke tijdens zijn eerste surfles.’ De originele foto wordt erbij gepakt. Auke staat op zijn surfplank, pakt een golf. Janneke: ‘Deze foto zegt alles. Dit is Auke helemaal vrij. Ontspanning. Een heel nieuw hoofd. Moet je je voorstellen dat je je eigen kind, op dat moment 10 jaar, nog nooit zo gezien had. Dat is een cadeautje.’

Fotografie: Rick Heijne

Fotografie: Rick Heijne

Het Surf Project is warm, persoonlijk en dat is fantastisch om te zien

Drie jaar geleden kwam Auke via zorgbegeleidster Marry Ronde bij het Surf Project terecht. Janneke: ‘Marry Ronde is een vriendin en was als expert bij het project betrokken. Zij vroeg aan ons of surfen niet iets voor Auke kon zijn. Wij dachten meteen: nou en of.’ Tegen Auke: ‘Jou moesten we nog heel erg overtuigen. Dat duurde even. We hadden wel alvast naar de filmpjes op de website gekeken. Maar dat waren meer de filmpjes van The Wave Project in Engeland. Daarmee hebben we je kunnen overhalen. Dat ging van jouw kant uit wel met licht protest, maar toch ook met nieuwsgierigheid.’

 

De intake die vervolgens plaatsvindt met oprichtster Suzanne voelt goed. Janneke: ‘Je merkt dat Suzanne er met haar hele hart in zit. Aan alles is gedacht. Vrijwilligers zijn getraind, deelnemers krijgen een eigen begeleider, er hangen foto’s van ze klaar bij het surfpak. Het is allemaal heel warm, heel persoonlijk en dat is fantastisch om te zien. Bij Aukes autisme zit het hem niet direct in de behoefte aan vaste structuren; voor hem is veiligheid belangrijk. Dat hij voelt dat een begeleider hem snapt, niet ongeduldig is en niet dingen van hem vraagt die hij niet kan. Als een begeleider dat goed weet en daarmee rekening houdt – en dat hebben we alle drie de jaren met alle drie de begeleiders gehad – dan is het safe en kan een kind uit zijn schulp kruipen.’

 

Auke vertelt dat hij de eerste surfles, drie jaar geleden, best spannend vond. ‘Ik had nooit eerder gesurft, dus ik wist van tevoren niet hoe het zou gaan. Maar ik vond het meteen leuk.’ Janneke vult aan: ‘Hij ging zelfs drie keer staan, dat was heel bijzonder.’ Auke, voorzichtig: ‘Ja, dat was wel een beetje bijzonder.’ Iedereen lacht. Op de vraag wat het surfen die eerste keer zo leuk maakte, antwoordt Auke: ‘De tijd dat je in het water bent, dat je iets nieuws probeert. En het contact met je begeleider.’ Janneke: ‘Wat bijzonder is: praten met vreemden is voor hem echt wel een ding. Daarom is dit interview ook spannend. Maar omdat het tijdens de les zo gericht over surfen gaat en omdat het een veilige omgeving is, hoor ik achteraf van de begeleider terug dat er in het water allemaal kleine gesprekjes zijn geweest. Over school bijvoorbeeld. Dan denk ik: wauw, je vertelt wat over jezelf.’

Ik zie ons nog op de A1 rijden, over het stuur liggend van de lol

Auke-van Moeder 26-5-2015Volgens Anne maakt het surfen Auke ontspannen. Auke herkent dat: ‘Eigenlijk heb ik dat gevoel vanaf het moment dat ik het water inga.’ Janneke: ‘Ik weet nog goed dat we na een van de eerste surflessen naar huis reden. We luisterden naar de radio en er kwam iets voorbij, ik weet niet eens meer wat precies. Maar er gebeurde iets bijzonders: we kregen de slappe lach. Dat hadden we nog nooit meegemaakt met Auke, zo’n soort ongeremdheid. Nou, wij bescheurden ons echt. Ik zie ons nog op de A1 over het stuur liggen van de lol. Toen dacht ik: ja, dit komt door het surfen. Er was iets geopend.’

 

Ziet Auke dat bij zichzelf terug? Auke: ‘Ik denk het wel. Wanneer ik iets moeilijk vind, dan merk ik nu dat ik iets meer zelfvertrouwen heb.’ Janneke: ‘Op welke momenten merk je dat?’ Auke: ‘Bij dingen met mensen. Voor het surfen zou ik bepaalde gesprekken vermijden, maar nu durf ik die wel eerder aan te gaan.’ Janneke: ‘Ik denk dat je dat nu al doet. Met dit interview bijvoorbeeld.’ Anne: ‘Auke groeit door het surfen, is opener, kwetsbaarder. Maar dan op een stevige manier, niet meer teruggetrokken. Dat is niet alleen in Aukes, maar ook in ons leven een hele ontwikkeling.’

Toen Aukes begeleider vond dat hij niet trots genoeg was op zichzelf, heeft die net zolang herhaald wat er goed ging, totdat Auke het zelf ook ging inzien

Afgelopen jaar was een persoonlijk doel voor Auke om vaker trots op zichzelf te zijn. Janneke: ‘Mensen denken weleens dat je bij autisme heel ongevoelig bent: nou, dat is totaal niet het geval. Kinderen met autisme zijn hypergevoelig. Ze zitten alleen achter een muurtje om zichzelf te beschermen tegen al dat gevoel. En bepaalde gevoelens, daar kunnen ze ook niet goed bij. Trots zijn op jezelf bijvoorbeeld. Dat is best een ingewikkeld iets. Je kunt wel vaststellen dat iets goed is gegaan, maar dat is nog wat anders dan het echt voelen. Na het tweede jaar vroeg Suzanne om feedback en toen heeft Auke eerlijk geantwoord: ik vind dat de lessen niet meegaan in mijn ontwikkeling. Ik wil door, maar de les is elke keer hetzelfde. Ik wil nu wel eens wat nieuws. Dat heeft Suzanne toen heel goed opgepakt. Dus dit jaar zat hij in een groepje waarin ze nieuwe dingen leerden en dan kom je met nieuwe ervaringen het water uit.’ Tegen Auke: ‘Ik zag je dan echt trots zijn. Het was niet alleen: ik kan een bochtje. Punt. Nee, het was ook: yes, het is me gelukt! En toen je begeleider Roel een keer vond dat je niet trots genoeg was, heeft hij net zolang herhaald wat er goed was gegaan, totdat je het zelf ook inzag.’

Fotografie: Joost Delwel

Fotografie: Joost Delwel

Op welke manier heeft het Surf Project invloed gehad op Auke als persoon? Auke denkt diep na. Janneke helpt: ‘Het eerste jaar had je er een beetje moeite mee dat er ook kinderen met Down meededen. Die zijn soms onvoorspelbaar en druk. Dat is niet altijd fijn voor jou.’ Anne: ‘Kinderen met Down zijn vaak extravert, jij bent heel verlegen.’ Janneke: ‘Maar aan het eind van het tweede jaar zei je opeens: “Ik heb de kinderen met Down geobserveerd en eigenlijk zijn ze de gezelligste mensen van de groep. Ik vind ze zo lief.” Toen ging het ineens van ergens moeite mee hebben naar inzien van: wat een bijzondere kinderen zijn dat. Ik weet nog dat er in die tijd een documentaire over Down op tv was. Dat er straks misschien geen kinderen meer met Down worden geboren. Jij hebt toen heel geboeid zitten kijken en je zei uiteindelijk: “Dat is zonde, want het zijn zulke mooie mensen. Ik zou het heel jammer vinden als er geen kinderen met Down meer meedoen met het Surf Project.” Door dat inzicht groeide je als mens.’ Auke: ‘Het zijn speciale kinderen, maar ook kinderen als iedereen.’

Elke keer als een kind iets doet, wordt dat moment gevierd

Auke heeft talent voor het surfen. Denkt hij tijdens het surfen na over wat hij doet? Auke: ‘Iedere keer als we iets nieuws leren, dan probeer ik nog wel even te denken hoe ik dat moet doen. Maar uiteindelijk gaat dat steeds meer op gevoel.’ Janneke: ‘En er zit een bonus aan het surfen. Want als je staat, maakt iedereen er een feestje van. Je begeleider die met je de zee ingaat, degene die je opvangt aan de kant, de ouders die kijken. Iedereen klapt en juicht. Elke keer als een kind iets doet, wordt dat moment gevierd. Ik denk dat heel veel kinderen daarvan groeien.’ Auke: ik moest daar in het begin nog een beetje aan wennen. Al die aandacht. Maar het geeft me ook wel zelfvertrouwen om door te gaan.’

Fotografie: Joost Delwel

Fotografie: Joost Delwel

Wat doet Auke gedurende de wintertijd? Mist hij het surfen dan? Auke: ‘Ik ben daar niet zo mee bezig. Wel dat ik zin heb in het volgende seizoen. En dat ik dan ga proberen dingen aan mezelf te verbeteren. Sociaal gezien bijvoorbeeld.’ Anne: ‘Het Surf Project is een aparte wereld voor Auke. Er is daarnaast geen behoefte voor hem om zelf te gaan surfen. Of om weer naar het strand te gaan. Hij weet: het zijn zes lessen en daar geniet ik volop van. Daarna is het ook weer even afgelopen voor dit seizoen.’ Janneke: ‘Je kunt het als treurig zien dat we elk jaar met tranen in de ogen weggaan, na de laatste surfles. Maar ik ervaar dat eerder als bewijs dat er weer heel veel is gebeurd in die zes lessen. En we hebben ons alweer opgegeven voor volgend jaar.’

 

Het interview zit erop. Een high five van zijn ouders. Weer een overwinning voor Auke.

Uniek Sporttalent 2017

Eva Dobber, één van onze stoere surfers, is de winnares van de Uniek Sporttalent 2017 verkiezing.

Verkiezing Fonds Gehandicaptensport

shield-default-EVA!-WINAARDeze verkiezing wordt jaarlijks gehouden door het Fonds Gehandicaptensport. Dit jaar waren er maar liefst 113 genomineerden in drie verschillende categorieën. Na glansrijk door de verschillende stemrondes te zijn gekomen koos de jury (waaronder Esther Vergeer, Bibian Mentel en Guus Hiddink) Eva als winnares van de categorie ‘Verstandelijke en meervoudige beperking’.

FGS_0083_2017-11-28

Interview met Peter Heerschop

 

Esther Vergeer kwam Eva verrassen op haar school in Heemskerk om te vertellen dat ze had gewonnen. Het filmpje kun je hier bekijken.

Kusje van Ali B. op Nationaal gala

Op dinsdag 28 november werd Eva tijdens het Nationaal Gala van de Gehandicaptensport gehuldigd in de Johan Cruijff Arena. Dit werd gepresenteerd door Peter Heerschop en Viggo Waas. Rapper Ali B. kwam optreden en haalde Eva op het podium. Hij zette haar letterlijk in de schijnwerpers. Het filmpje met Ali B. kun je hier bekijken.

“Ik ook een groot mens”

FGS_0169_2017-11-28

Eva met Ali B.

Veel krantberichten, video opnames van een extra ingelaste surfles (mazzelaar) en een kusje van Ali B. rijker maakt dat Eva positief is gegroeid.

Moeder Anne Loeber “Eva werd de dag na het gala  wakker met de mededeling: ‘Ik ook een groot mens’. Het was meer een constatering dan een vraag. Ze had donders goed in de gaten dat het geen kinderfeestje was, maar vooral dat ze voor ‘vol’ werd aangezien. Dat onbekende grote mensen met haar spraken, en geïnteresseerd waren in haar en haar sport. Heerlijk om haar zo te zien groeien.”

Eva is een voorbeeld voor ons. Door haar hebben vele duizenden Nederlanders nu gezien dat sporters met een handicap gewoon mee kunnen doen. En honderden sporters met een handicap hebben door de ogen van Eva mee kunnen kijken en gezien hoeveel er mogelijk is, óók voor hunzelf.

Alle berichten over Eva en de verkiezing zijn terug te vinden op ons blog.